Eskişehir’de yıllar sonra 111 konutluk bir projenin temeli atıldı.
Ve bu proje “en büyük kentsel dönüşüm hamlesi” olarak sunuldu.
Soruyorum:
27 yıllık belediyeciliğin ardından üç haneli bir sayı gerçekten başarı mıdır?
Rakamlar Yalan Söylemez
TOKİ’nin Eskişehir’de bugüne kadar projelendirdiği konut sayısı: 15.792.
Büyükşehir Belediyesi’nin kamuoyuna yansıyan dönüşüm performansı:
Önce 25 konut.
Şimdi 111 konut.
Toplam tablo ortada.
Bir tarafta 15 binlik üretim kapasitesi.
Diğer tarafta çeyrek asırda 136 konutluk yerel üretim.
Bu fark sadece bütçe farkı mı?
Yoksa tercih farkı mı?
111’e Karşı 14.000
Gaziantep’te Fatma Şahin yönetimindeki belediye 14.000 konutluk üretim modelini devreye aldı.
Eskişehir’de ise Ayşe Ünlüce yönetimi 111 konutu “tarihi adım” diye duyuruyor.
Aradaki fark 13.889 konut.
Bu sadece istatistik değil.
Bu vizyon farkı.
Aynı Mahallede İki Ayrı İmar
İddialara göre belediye kendi projesinde imarı 6 kata çıkarıyor.
Ama vatandaş 4 kat sınırına takılıyor.
Burada açık bir soru var:
Belediye kendine fizibilite sağlarken, vatandaşa neden aynı imkân tanınmıyor?
Eğer 6 kat güvenliyse herkes için güvenli olmalı.
Eğer 4 kat doğruysa belediye neden 6 kat yapıyor?
İmar adaleti olmadan dönüşüm olmaz.
8 Katlı Bina 5 Kata Düşüyorsa…
Şehirde mevcut 8 katlı bir bina, yeni imarda 5 kata düşürülüyorsa, o bina dönüşmez.
Hak sahibi 3 kat kaybı kabul etmez.
Müteahhit projeye girmez.
Riskli yapı yerinde kalır.
Bu sorunu herkes biliyor.
Peki çözüm nerede?
Siyasi Uyum Nerede?
Temel atma töreninde Ahmet Ataç vardı.
Ama Kazım Kurt yoktu.
Aynı siyasi çizgideki belediyeler ortak fotoğraf veremiyorsa, binlerce konutluk dönüşüm nasıl koordine edilecek?
Eskişehir’de sorun sadece beton değil.
Sorun ölçek.
Sorun plan.
Sorun koordinasyon.
Artık Net Soru Zamanı
Sayın yöneticilere açık sorular:
-
5 yıl sonra hedef kaç konut?
-
İmar eşitsizliği nasıl çözülecek?
-
8 kat–5 kat kaybı için model üretilecek mi?
-
111 konutluk proje kaç yılda tamamlanacak?
-
Eskişehir binli rakamlara ne zaman ulaşacak?
Bu şehir alkış değil, takvim istiyor.
Tören değil, takat istiyor.
Slogan değil, somut plan istiyor.
111 konut bir başlangıç olabilir.
Ama bunu zirve gibi sunmak, bu şehrin potansiyeline haksızlıktır.
Eskişehir küçük düşünmeyi hak etmiyor.
Asıl mesele şu:
Yönetenler büyük düşünmeye hazır mı?
